Patronem naszej parafii został św. Wojciech. Urodził się on w Libicach w Czechach ok. roku 956. Jego rodzicami byli Sławnik i Strzeżysława. W 961 r. w jego rodzinnej miejscowości przebywał opat Adalbert, który został późniejszym arcybiskupem Magdeburga. Na prośbę matki udzielił on Wojciechowi specjalnego błogosławieństwa, nadając dziecku swe imię – Adalbert. Odtąd Wojciech będzie znany w świecie pod tym swoim drugim imieniem. W latach 972 – 981 r. pobierał nauki w szkole katedralnej w Magdeburgu.
Po śmierci swego opiekuna, wrócił do domu, aby wkrótce znaleźć się w otoczeniu pierwszego biskupa praskiego – Dytmara. Biskup ten zmarł w styczniu 982 r., co było przyczyną poszukiwania jego następcy. Jak się okazało wybrano nim Wojciecha. Został konsekrowany na biskupa praskiego 29 VI 983 r. przez biskupa mogunckiego Wigilisa. Po powrocie do Pragi rozpoczął wprowadzanie reform w swojej diecezji. Nie spodobało się to jednak niektórym i to skłoniło Wojciecha do opuszczenia Pragi i udania się do Rzymu po radę. Papież podsunął mu myśl, aby na jakiś czas schronić się dla rozmyślania w jakimś klasztorze. Wojciech przyjął tę propozycję. Znalazł się w opactwie na Monte Cassino. Był tam przez 3 lata. Po ich upływie i śmierci zastępcy Wojciecha w Pradze – biskupa Folkolda – na wiosnę 992 r. wyruszyło poselstwo z Pragi, aby skłonić Wojciecha do powrotu w swojej diecezji. Biskup wrócił, ale po kilku latach w wyniku wewnętrznych tarć znów musiał opuszczać Pragę. Było to w początkach 995 roku.
Stopniowo dojrzewała w nim myśl o podjęciu pracy misyjnej poza własnym krajem. Niechciany w swojej ojczyźnie, na prośbę Bolesława Chrobrego, Wojciech wyruszył do Polski. Działo się to na przełomie 996/997 roku. Po przybyciu do Polski, skierował się do pracy misyjnej nad morzem. Płynąc łodzią przez Wisłę dotarł do Gdańska. Stamtąd wyruszył w kolejne niedostępne miejsca. Książe Bolesław przydzielił mu ochronę w postaci rycerzy. Jednak to nie pomogło ocalić Wojciecha. Podczas jednak z takich wypraw 23 IV 997 r. został z towarzyszami napadnięty i zamordowany. Pozostali towarzysze ocaleli. Istnieje legenda, że Bolesław Chrobry wykupił jego ciało za tyle złota ile ono ważyło. Ogłoszenie świętym musiało nastąpić przed 2 grudnia 999 r. Jego relikwie znajdują się w Gnieźnie. Doroczne święto przypada 23 kwietnia, a dla naszej wspólnoty jest to odpust parafialny.
Obraz przedstawiający św. Wojciecha znajduje się w głównym ołtarzu naszego kościoła. Ufundował go Zygmunt Nowak, kierownik tartaku.
